Onder het motto “laten we eens een fabriek bouwen” ben ik aan Factorio begonnen en zodoende 12 uur later gestopt met een goed gevoel.
Voor de duidelijkheid: Factorio is op het moment van schrijven nog steeds een early access game en dus nog niet 100% af, maar wel in een stadium waar reviews mogelijk zijn.

Twas eigenlijk voor het eerst dat ik aan een sandbox game begon dat niets te maken heeft met survival, kolonies bouwen of een imperium vanaf 0 tot wereldleider brengen.
Factorio een sandbox noemen is verkeerd van me, aangezien er wel degelijk een campaign mode voorzien is. Deze lijkt echter meer te dienen als een lang uitgesponnen tutorial dan de echte essentie van het spel te omvatten: automatiseren is cool.

Wat doe je in Factorio? Automatiseren!

Wat je doet in het spel zou verschrikkelijk zijn in het echte leven. Het is eigenlijk een soort job die je in een gamewereld uitvoert. Alles moet productiever worden, alles kan beter en niets is ooit genoeg. Maar waarom is het dan zo leuk om het virtueel te doen en zo irritant in de dagelijkse sleur? Omdat er ook wapens en aliens mee gemoeid zijn!

Ik ga het hebben over de sandbox modus, aangezien de campagne nog niet af is en ik het verhaal – als er ooit een komt – niet wil spoilen.

Je start alleen op een planeet die op gebied van flora vrij aardig op de aarde trekt, maar als enige levensvorm een stel agressieve aliens heeft. Jouw doel is om te ontsnappen door middel van een ruimteraket die je uiteraard vanaf 0 moet bouwen.

In het begin zal je bomen moeten omhakken, zelf kool mijnen en zeer traag je eerste machines bouwen. Die machines zorgen er voor dat je meer resources en vooral sneller kan ontginnen. Met die extra’s bouw je nog meer machines. Maar het maken van machines gaat eigenlijk vrij traag, dus bouw je machines om die machines te maken. Daarna bouw je machines om de machines die de machines maken te maken. You get my point…

Letterlijk alles kan geautomatiseerd worden en na enkele uren spelen zal je een indrukwekkende fabriek hebben waar je zelf niet meer van weet waarom alles werkt op de manier dat het werkt.

Honderden of zelfs duizenden transportbanden brengen ijzer, kolen, stenen en koper naar tientallen assemblagemachines die op hun beurt weer duizenden producten naar een verdere keten brengen. Op de duur lijkt het alsof het hele scherm aan het bewegen is, machtig!

In het begin is alles mooi en vol natuur.

Nog beter met mods!

Een spel als Factorio krijgt zeer snel een groot aantal spelers. Omdat het spel zelf een uitdaging is voor je intellect zitten daar dus ook zeer slimme spelers bij die in staat zijn om prachtige mods te schrijven. Op http://mods.factorio.com kan je hun werk downloaden en je spelervaring nog verbeteren.

Of het nu gaat over meer resources, nieuwe productielijnen, spelen zonder aliens of een verbeterde werking van de treinen, er zal wel een mod voor bestaan.

Het kan aan mij liggen maar enkel topgames hebben een dergelijke community nog voor ze officieel gelanceerd zijn (denk aan RimWorld).

Super gameplay, maar retro looks

Laat dat dan net iets zijn waar ik me in het geval van Factorio lichtjes aan erger. De interface en het speelveld zelf zien er niet echt mooi uit. Die grauwe, grijze, slecht geordende menu’s zijn niet leuk. De fabrieken die je bouwt zullen er uiteindelijk wel indrukwekkend uitzien, maar toch verwacht ik meer anno 2017. Programmeurs die slim genoeg zijn om een dergelijk spel te maken zouden beter moeten weten en er grafisch toch wat meer van maken. Maar zoals reeds gezegd, dat ik geheel mijn eigen mening en het heeft me niet tegengehouden om tientallen uren in dit spel te investeren.

Lang duurt het niet vooraleer de natuur plaats moet ruimen voor transportbanden en assemblages.

Muziek die je angst aanjaagt

Nog kort even over het geluid en de muziek. De setting is dat je alleen op een planeet zit en je warempel een ruimteschip moet bouwen om er weg te geraken.

Natuurlijk zal dat niet gebeuren bij prettige deuntjes en word je constant geconfronteerd met angstaanjagende, meeslepende donkere muziek.

Ik kan er niet veel over zeggen behalve dat het perfect bij de sfeer van het spel past, maar bij momenten wil ik toch wat blijdschap in mijn fabriekje krijgen.